25 сакавіка 2026 года ў чытальнай зале сектара дзіцячай і юнацкай літаратуры прайшла гульня - віктарына «Весёлый день с Агнией Барто», прысвечаны вершам дзіцячай пісьменніцы Агніі Львоўны Барто. На мерапрыемства былі запрошаны дзеці з прышкольнага лагера.

Бібліятэкар расказала ім цікавыя факты з жыцця і творчасці Агніі Львоўны. Рабяты даведаліся, як балерына стала пісьменніцай, пра яе дапамогу дзецям з дзіцячых дамоў у пошуках бацькоў пасля Вялікай Айчыннай вайны, чаму патрэбны не толькі вясёлыя, але і сумныя вершы. Дзеці пачыталі вершы са зборніка Барто «Игрушки», з задавальненнем паўдзельнічалі ў гульнях і конкурсах: «Путаница», «Доскажи стихотворение», «Попробуй сочини», «Быстрый зайка». Мерапрыемства атрымалася цікавым і пазнавальным. Загадкі, вясёлыя вершы і песні дапамаглі ўдзельнікам мерапрыемства акунуцца ў цудоўны свет паэзіі Агніі Барто.

Поэзия – особый вид творчества, который объединяет людей разных профессий и возрастов, помогает быть добрее, решительнее и мудрее.

   24 марта в библиотеке,  к  Всемирному дню поэзии, прошла встреча поэтического настроения «Золотая россыпь стихов…», посвящённая белорусской женщине.

  Поэты – любители  щедро делились своим творчеством с почитателями  поэзии, читателями библиотеки.

  Впервые на поэтическом мероприятии присутствовала бард-исполнитель - Инна Козлова. Песни на её стихи стали музыкальным подарком для гостей поэтической встречи.

Встреча с писателем – это увлекательный опыт, возможность познакомиться с новыми книгами и героями, узнать больше о творческой профессии, а также поучаствовать в интересном обсуждении.

В Городокской центральной библиотеке состоялась творческая встреча с Игорем Ивановичем Шматковым — писателем из Витебска, юристом, педагогом.

На встрече писатель поделился своими воспоминаниями, рассказал о своей творческой и общественной деятельности, подарил библиотеке свои книги.

Гости библиотеки с удовольствием слушали рассказ писателя о себе, о разных периодах творчества, о студенческих годах, об увлечениях, и изданных книгах. Игорь Иванович отвечал на вопросы о планах, вдохновении.

Игорь Иванович – увлекательный рассказчик и прекрасный собеседник, поэтому гости слушали с большим интересом. На творческой встрече участники и писатель получили удовольствие от взаимного общения. Завершающим аккордом стало совместное фото с героем вечера.

24 сакавіка 2026 года ў чытальнай зале сектара дзіцячай і юнацкай літаратуры прайшло мерапрыемства, прысвечанае Хатынскай трагедыі. Для вучняў малодшых класаў бібліятэкар сектара падрыхтавала гадзіну памяці “Хатынь: трагедыя, боль, памяць”. Дзеці з увагай слухалі пра жахлівую трагедыю, якая напаткала жыхароў беларускай вёскі, пра герояў Вялікай Айчыннай вайны, якія аддалі жыццё за будучую перамогу. Затым бібліятэкар з дапамогай прэзентацыі расказала дзецям пра мемарыяльны архітэктурна-скульптурны комплекс “Хатынь”: гісторыю стварэння, што сімвалізуе сабой цэнтральная скульптура кампазіцыі “Непакораны чалавек”, хто стаў прататыпам гэтай скульптуры, пра што гавораць абеліскі ў выглядзе печкавай трубы на кожным былым падворку. У канцы мерапрыемства вядучая патлумачыла рабятам, навошта трэба памятаць аб гэтай трагедыі і пажадала ім мірнага неба над галавой.

24 сакавіка 2026 года ў сектары дзіцячай і юнацкай літаратуры прайшла інтэлектуальная забаўляльная гульня «УмозаГлючение». Бібліятэкар чытальнай залы падрыхтавала для дзяцей розныя пытанні і заданні, правільныя адказы прыносілі камандзе знаўцаў пераможныя ачкі. Калі гульцы адказвалі няправільна, магчымасць адказаць дакладна і атрымаць дадатковы бал атрымлівала іншая каманда. За званне лепшых эрудытаў змагаліся дзве каманды: «Знатоки» і «Умники». Падчас гульні ўдзельнікі прадэманстравалі свае веды і кемлівасць, а таксама ўменне гуляць дружна ў камандзе. Праведзенае мерапрыемства падарыла яго ўдзельнікам мора пазітыўных эмоцый, даказаўшы, што інтэлектуальныя гульні могуць быць па-сапраўднаму вясёлымі і цікавымі!

Прырода - гэта не толькі наша асяроддзе пражывання, але і родная старонка, Радзіма. І кожны чалавек павінен клапатліва і беражліва ставіцца да прыроды, захоўваючы ўсе яе каштоўнасці і багацці. Праблема экалагічнага стану тэрыторый і прыроды ў цэлым зараз вельмі актуальная, таму ў сектары дзіцячай і юнацкай літаратуры рэгулярна праходзяць экалагічныя мерапрыемствы, накіраваныя на асвету і выхаванне беражлівых адносін да прыроды.

24 сакавіка 2026 года ў чытальнай зале сектара дзіцячай і юнацкай літаратуры прайшла літаратурная гульня «Были и небылицы из жизни зверя и птицы». Мэта мерапрыемства - прывіць дзецям цікавасць да вывучэння роднага краю, пашырыць веды дзяцей аб разнастайнасці прыродных рэсурсаў. На пачатку сустрэчы бібліятэкар нагадала дзецям аб правілах паводзін на прыродзе, аб беражлівым стаўленні да «нашай хаты», распавяла, як важна берагчы і ахоўваць навакольнае прыроду. Таксама для ўдзельнікаў мерапрыемства былі падрыхтаваны вясёлыя гульні і конкурсы: «Угадай, кто я», «Узнай животное по голосу», «Звериные тайны. Правда или ложь?», «Животный мир», «Лесная разминка. Загадки-нескладушки» і іншыя. Мерапрыемства атрымалася не толькі цікавым, але і вельмі пазнавальным.

Есть в нашем календаре даты, которые напоминают ныне живущим о трагических страницах истории, которые мы не имеем права забывать. Одной из таких дат является 22 марта – День памяти трагедии Хатыни. За период оккупации 1941–1944 годов более 600 белорусских деревень, как и Хатынь, были сожжены вместе с их населением, 216 деревень никогда больше не возродились из пепла. Трагедию сотен сожженных белорусских деревень, гибель тысяч мирных людей невозможно и нельзя забыть...

Трагедия Хатыни – одна из самых кровавых страниц гитлеровского геноцида времен Великой Отечественной войны в нашей стране. Ни на одной географической карте вы не найдете сегодня этой белорусской деревни, но в памяти каждого белоруса она сохранится навсегда!

Хатынь – символ вечной памяти и скорби белорусского народа.

В центральной районной библиотеке вашему вниманию представлена книжно-информационная выставка «Пепел Хатыни в сердца к нам стучится», на которой была представлена литература о деревне Хатынь, а также о судьбе других «сожженных деревень» Беларуси.

РАМАШКІН ЦІМАФЕЙ ЦЯРЭНЦЬЕВІЧ (1919 - 1954)

Бортмеханік грамадзянскай авіяцыі. Герой Савецкага Саюза (1954) Нарадзіўся 15 красавіка 1919 года ў в. Марчанкі Гарадоцкага раёна. Скончыў Ульянаўскую авіятэхнічную школу,  працаваў тэхнікам самалёта ў грамадзянскай авіяцыі ў Ленінградзе. У гады Вялікай Айчыннай вайны служыў бортмеханікам самалёта ў авіяцыйным палку грамадзянскага паветранага флоту. Здзейсніў некалькі баявых вылетаў у Карэліі, Фінляндыі. Пасля вайны Ц. Ц. Рамашкін вярнуўся ў грамадзянскую авіяцыю, працаваў бортмеханікам.  8 студзеня 1954 года, выконваючы рэйс Талін – Ленінград, праявіў мужнасць пры затрыманні ўзброеных злачынцаў, якія хацелі захапіць самалёт. У гэтым паядынку Цімафей Рамашкін быў смяротна паранены. 25 студзеня 1954 года за мужнасць і самаадданасць Рамашкіну Ц. Ц. было прысвоена званне «Герой Савецкага Саюза» (пасмяротна).

БОЛЬШ ІНФАРМАЦЫІ ПРА РАМАШКІНА ЦІМАФЕЯ ЦЯРЭНЦЬЕВІЧА

КРУМІН ІВАН АНДРЭЕВІЧ (1915-2003)

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, лейтэнант. Герой Савецкага Саюза (1943)  Нарадзіўся 26 верасня 1915 года ў Гарадку у сялянскай сям'і. Скончыў Віцебскі кааператыўны тэхнікум. Да Вялікай Айчыннай вайны працаваў бухгалтарам у г.Тэрмезе (Узбекістан). На фронт трапіў у лістападзе 1942 года пасля заканчэння мінамётнага вучылішча. Удзельнічаў у вызваленні Курска, Арла, Сеўска, Чарнігава, Правабярэжнай Украіны. Камандзір мінамётнага ўзвода 43-га Даўрскага стралковага палка 106-й Забайкальскай стралковай дывізіі лейтэнант І. А. Крумін у баях за пераправу на р. Днепр праявіў мужнасць і адвагу. У выніку гераічных дзеянняў лейтэнанта І. А. Круміна артылерыя дзейнічала выдатна, агнявыя кропкі праціўніка падаўляліся своечасова, а гэта забяспечыла паспяховае фарсіраванне Дняпра і захоп плацдарма на правым беразе ракі. Званне «Герой Савецкага Саюза» было прысвоена 30 кастрычніка 1943 года. Пасля вайны працаваў на партыйных і дзяржаўных пасадах ў Рызе.

БОЛЬШ ІНФАРМАЦЫІ ПРА КРУМІНА ІВАНА АНДРЕЕВІЧА

КАРАЛЁЎ ПАВЕЛ МІХАЙЛАВІЧ (1915 - 1998)

Удзельнік Вялікай Айчыннай вайны, маёр. Герой Савецкага Саюза (1945). Нарадзіўся 16 (29) ліпеня 1915 года ў в. Крыцкія Гарадоцкага раёна. Пасля заканчэння 7 класаў працаваў у калгасе, потым на Ленінградскім паравозабудаўнічым заводзе. Удзельнік  пахода савецкіх войскаў у Заходнюю Беларусь у 1939 годзе.  У 1942 годзе скончыў армейскія курсы малодшых лейтэнантаў. Камандзір батарэі 528-га гарматнага артылерыйскага палка, капітан Каралёў вызначыўся ў баях па ўтрыманні і пашырэнні плацдарма на левым беразе р. Одэр у раёне г. Олау (Польша). Пад яго камандваннем была  арганізавана  абарона назіральнага пункта. Разлікі гармат адбілі 14 варожых атак і адстаялі плацдарм.   Званне «Герой Савецкага Саюза» прысвоена 27 чэрвеня 1945 года. Пасля вайны П. М. Каралёў працягваў ваенную службу. Жыў у г. Вінніцы.

БОЛЬШ ІНФАРМАЦЫІ ПРА КАРАЛЕВА ПАЎЛА МІХАІЛАВІЧА